19. Tik-tak, tik-tak. Formaty dat, wykonywanie obliczeń na liczbach reprezentujących daty – arkusz kalkulacyjny

 

Cele:

- posługuję się formatami daty w arkuszu 

- wykonuje obliczenia na liczbach reprezentujących daty 

Co tak tyka? To zegar odmierzający kolejne sekundy, minuty, godziny. W zależności od dnia i sytuacji czas płynie szybko albo wlecze się nieznośnie. Podczas tej lekcji sprawdzisz, ile czasu poświęcasz na niektóre czynności i ile dni minęło od twoich urodzin.

CO ROBISZ W CIĄGU DNIA

Spójrz na tabelę wypełnioną przez Andzię.

Andzia wpisała czas trwania różnych czynności. Podała czas w minutach lub w godzinach, w zależności od tego, co uznała za wygodniejsze rozwiązanie. Następnie uzupełniła wolne miejsca – przeliczyła minuty na godziny i odwrotnie. Wystarczy tu wprowadzić odpowiednią formułę, z uwzględnieniem tego, że godzina ma 60 minut. Andzia dodała też kategorię inne, bo okazało się, że nie wszystko da się podliczyć. Ten zgubiony przy codziennych działaniach czas to reszta z całej doby, po odliczeniu czasu przeznaczonego na wszystkie wymienione czynności.

• Wykonaj podobną tabelę dla swojego poniedziałkowego rozkładu dnia.
• A teraz rozbuduj swoją tabelę tak, by uwzględnić wszystkie dni tygodnia. Sobota i niedziela będą zapewne wyglądały inaczej niż pozostałe dni.
  

  

  

• W dodatkowej tabeli zlicz czas (w godzinach) związany z poszczególnymi czynnościami dla całego tygodnia. W razie potrzeby wprowadź nowe kategorie.
  

  

ILE TO DNI, GODZIN, MINUT

Czy wiesz, ile dni minęło od chwili twojego urodzenia? Wyznaczenie dokładnej liczby dni może okazać się kłopotliwe ze względu na lata przestępne. Jeśli jednak wykorzystasz do tego arkusz, obliczenia okażą się łatwiejsze, niż myślisz.

W arkuszu kalkulacyjnym każdej dacie została przypisana kolejna liczba. To właśnie te liczby są używane do obliczeń. W Excelu liczba 1 oznacza 1 stycznia 1900 roku (pierwsza dostępna data, arkusz nie uznaje dat wcześniejszych), zaś liczba 2 958 465 oznacza 31 grudnia 9999 roku (ostatnia oznaczona data). W tej numeracji zostały uwzględnione wszystkie lata przestępne. Daty służące do obliczeń należy wprowadzać w takiej postaci, aby arkusz odróżnił je od zwykłego zapisu liczbowego. Zgodny z normą ISO format daty to RRRR-MM-DD, np. 4 października 2003 roku jest zapisywany jako 2003-10-04. Excel ze standardowymi ustawieniami zmodyfikuje ten zapis na 04.10.2003. Poprawnie wpisana data zostanie wyrównana, podobnie jak liczba, do prawej krawędzi komórki. Należy pamiętać, że wyświetlanie daty w arkuszu jest zależne od ustawień systemu i może być różne w różnych krajach.

• Wpisz do arkusza dzisiejszą datę za pomocą kombinacji klawiszy – ustaw kursor w komórce przeznaczonej na dzisiejszą datę i naciśnij kombinację klawiszy Ctrl + ; (średnik). Sprawdź, co się pojawiło w komórce, a co widać w podglądzie w wierszu edycji.
  

  

• Wpisz datę swoich urodzin w odpowiedniej postaci.

Pozostaje pytanie, jak znaleźć liczbę dni od daty twojego urodzenia. Jeśli wszystkie daty są w arkuszu kolejno ponumerowane, wystarczy od dzisiejszej daty odjąć datę urodzin!

A czy umiesz wskazać dokładnie tysięczny dzień swojego życia? A pięciotysięczny?

• Sporządź tabelę, tak jak zrobiła to Andzia, i podaj swoje obliczenia.
  

  

Dnia 17 czerwca 2018 roku Andzia miała 4205 dni. A ty? Ile dni, godzin, minut, sekund minęło od chwili twojego urodzenia do dziś?

Podczas wykonywania obliczeń na datach może się zdarzyć, że arkusz poda wynik w postaci liczby, a nie daty. Należy wówczas ustawić kursor w odpowiedniej komórce i na karcie Narzędzia główne w grupie Liczba wybrać z listy format daty.

23. Wysyłać czy udostepniać

 Cele:

- potrafię wysyłać wiadomości z załącznikami

- potrafię wysyłać wiadomości do wielu osób

- potrafię udostępniać pliki o dużej objętości za pomocą bezpłatnej usługi WeTransfer.

WYSYŁANIE WIADOMOŚCI Z ZAŁĄCZNIKAMI

Chcesz udostępnić kilka fotografii. Jednym z możliwych rozwiązań w takiej sytuacji jest wysłanie wiadomości e-mail z załączonymi zdjęciami. Jak to zrobić?

• logujemy się do swojego konta pocztowego 

• po zalogowaniu wybieramy Utwórz (Nowa wiadomość) 

• aby dodać załącznik klikamy dołącz

• wybieramy określony obraz, który znajduje się na naszym komputerze

• teraz dodajemy adres naszego odbiorcy

I wiadomość gotowa.

Teraz wystarczy ją wysłać.

Co oznacza DW i UDW?

DW – To rozwiązanie należy zastosować wtedy, gdy chce się wysłać e-mail do faktycznych, głównych adresatów oraz jego kopię do wiadomości innych osób. Aby to zrobić, należy wybrać co najmniej jednego odbiorcę głównego, a następnie kliknąć DW  i w polu DW  umieścić pozostałych odbiorców.

UDW – W tym przypadku wskazuje się osoby, których adresy będą widoczne oraz osoby, których adresy będą utajnione. O tym, że istnieje jakiś odbiorca UDW, wie tylko on i nadawca. Aby wysłać taką wiadomość, należy wybrać co najmniej jednego odbiorcę głównego, a następnie kliknąć UDW i w polu UDW umieścić pozostałych odbiorców.

Czyli:

Wielu adresatów z odbiorcą głównym i odbiorcą DW (do wiadomości)

Wielu adresatów z odbiorcą głównym i odbiorcą UDW (ukryte do wiadomości)

UDOSTĘPNIANIE I PRZESYŁANIE DUŻYCH PLIKÓW

Serwery obsługujące pocztę elektroniczną stosują pewne ograniczenia dotyczące załączników do wiadomości e-mail – zarówno jeśli chodzi o łączną objętość załączników, jak i liczbę załączonych plików. Nawet jeśli usługodawca daje dużą swobodę co do ogólnej objętości i liczby załączanych plików, może się okazać, że usługodawca odbiorcy znacznie ogranicza tę możliwość. Oczywiście, możesz wysłać do odbiorcy serię wiadomości, do których będziesz dołączać kolejne załączniki, ale nie jest to dobre rozwiązanie, ponieważ powoduje ono przeładowanie skrzynki odbiorczej adresata oraz spowolnienie przepływu danych przez sieć. Co w takim razie można zrobić? W internecie istnieje wiele serwerów umożliwiających przesyłanie dużej liczby plików o dużej objętości, a wśród nich WeTransfer. (Dla chętnych - podręcznik str. 104-105

 

5.6 Cyfrowy montaż filmu

 DOWIESZ SIĘ, JAK

• tworzyć w programie GIMP obramowanie z efektem 3D,
• wykorzystywać funkcje programu OpenShot Video Editor, m.in. importować obrazy i filmy, stosować animowane przejścia między sekwencjami filmu, dodawać napisy.

Podczas tej lekcji będziesz pracować z edytorami GIMP oraz OpenShot Video Editor (czytaj: ołpen szot widio editor). Posłużą one do realizacji filmu złożonego z obrazów statycznych i krótkich sekwencji wideo.

ZAŁOŻENIA WSTĘPNE

Pierwszy etap realizacji każdego projektu powinno stanowić sformułowanie wstępnych założeń – w przypadku filmów warto opisać koncepcję wizualną oraz wytyczne dotyczące montażu. Można to zrobić w punktach.

Tab. 1. Założenia wstępne filmu realizowanego w programie PhotoFilmStrip

Po wykonaniu zadania 1 z poprzedniej lekcji masz już większą część elementów potrzebnych do montażu filmu. Musisz jeszcze przygotować trzy plansze z reprodukcjami.

PRZYGOTOWANIE PLANSZ ROZDZIELAJĄCYCH SEKWENCJE FILMU

Opisane poniżej czynności należy wykonać w edytorze GIMP dla każdego z trzech obrazów.

• W menu Plik wybierz polecenie Nowy…, a następnie w oknie Utworzenie nowego obrazu kliknij pozycję Zaawansowane opcje, wprowadź ustawienia takie jak na zrzucie poniżej i zatwierdź je przyciskiem OK.



Rys. 1. Określanie parametrów nowego obrazu

• Dodaj tło tworzonej planszy – wypełnij obszar roboczy deseniem.
• Na karcie z prawej strony okna kliknij ikonę Desenie i wybierz wzór dla obszaru roboczego.
• Zaznacz w przyborniku narzędzie Wypełnienie kubełkiem.
• Na karcie poniżej przybornika kliknij ikonę Opcje narzędzia i wprowadź ustawienia jak na zrzucie.



Rys. 2. Określanie parametrów wypełniania obszaru roboczego

• Wypełnij obszar roboczy deseniem – przenieś kursor nad obraz i kliknij lewym przyciskiem myszy.
• Dostosuj reprodukcję tak, by można było ją umieścić na planszy wypełnionej deseniem.
• Otwórz reprodukcję (Plik → Otwórz...).
• Z menu Obraz wybierz polecenie Skaluj obraz…, a następnie w oknie Skalowanie obrazu ustaw rozdzielczość na 72 ppi, szerokość tak, aby nie przekraczała wartości 1600 pikseli, a wysokość tak, aby nie przekraczała 800 pikseli. Zmiany zatwierdź przyciskiem Skaluj.
• Skopiuj przeskalowany obraz.
• Naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+C, aby przenieść obraz do schowka.
• Kliknięciem krzyżyka przy ikonie reprodukcji zamknij jej okno.
• W oknie Zamknięcie kliknij przycisk Odrzuć zmiany.
• Wklej skopiowany obraz na wypełnionej deseniem planszy.
• Dodaj do reprodukcji obramowanie.
• Zamień wklejoną reprodukcję na warstwę obrazu – w menu Warstwa wybierz polecenie Do nowej warstwy.
• Aby dodać obramowanie z efektem cienia, dodaną warstwę należy rozszerzyć do rozmiarów planszy z deseniem – w menu Warstwa wybierz polecenie Dopasuj warstwę do wymiarów obrazu.
• Upewnij się, że warstwa reprodukcji na karcie Warstwy jest zaznaczona.
• Dodaj nową przezroczystą warstwę na obramowanie reprodukcji – w menu Warstwa wybierz polecenie Nowa warstwa…, po czym w oknie Nowa warstwa w polu Nazwa warstwy wpisz Ramka, a w polu Wypełnienie ustaw Przezroczystość.
• Określ krawędzie reprodukcji – ustaw kursor myszy na linijce, naciśnij lewy przycisk myszy i z wciśniętym przyciskiem przeciągnij odpowiednio pionowe i poziome prowadnice.
• Zaznacz obszar ograniczony prowadnicami na warstwie Ramka – wybierz w przyborniku narzędzie Zaznaczenie prostokątne.
• Rozszerz zaznaczenie o 60 pikseli – w menu Zaznaczenie wybierz polecenie Powiększ…, a następnie w oknie Powiększenie zaznaczenia zmień odpowiednio jednostkę i wartość.



Rys. 3. Powiększanie obszaru zaznaczenia wokół reprodukcji

• W celu zaokrąglenia narożników zaznaczenia prostokątnego w menu Zaznaczenie wybierz pozycję Zaokrąglenie…, a następnie w oknie Script-Fu: Zaokrąglenie ustaw promień na 5%.



Rys. 4. Ustalanie wielkości zaokrąglenia narożników zaznaczenia

• Wybierz deseń i wypełnij nim zaznaczony obszar – postępuj tak jak w przypadku wypełniania deseniem planszy.
• Odkryj reprodukcję – na warstwie Ramka zaznacz obszar ograniczony prowadnicami i naciśnij klawisz Delete, aby usunąć zaznaczony fragment.
• Usuń zaznaczenie – w menu Zaznaczenie wybierz pozycję Brak.
• Dodaj do obramowania efekt cienia stwarzający wrażenie trójwymiarowości – w menu Filtry → Światło i cień wybierz pozycję Rzucanie cienia…, a następnie w oknie Rzucanie cienia wprowadź ustawienia jak na zrzucie poniżej.



Rys. 5. Ustalanie parametrów cienia rzucanego przez warstwę Ramka

Pierwsza plansza gotowa. Zapisz ją w formacie BMP i w podobny sposób przygotuj pozostałe plansze z reprodukcjami oraz dwie dodatkowe plansze: tytułową i końcową.

MONTAŻ FILMU

Aby zmontować film, musisz wgrać do edytora wideo wszystkie elementy składowe, a następnie odpowiednio je połączyć.

• Otwórz program OpenShot Video Editor.
• Zaimportuj plansze i animacje – na pasku narzędzi kliknij ikonę Import plików, a następnie w oknie Import pliku… przejdź do odpowiednich folderów, zaznacz wybrane pliki i kliknij przycisk Otwórz.



Rys. 6. Import plików potrzebnych do zmontowania filmu

• Dodaj tytuł filmu.
• Kliknij menu Tytuł i wybierz pozycję Tytuł.
• W kreatorze Tytuły zdefiniuj treść i wygląd tytułu.
• W polu Wybierz szablon kliknij wybrany szablon.
• W polu Nazwa pliku wpisz tytuł filmu.
• W polach Linia 1 i Linia 2 wpisz tytuł filmu rozdzielony na dwa wiersze.
• Jeśli chcesz, zmodyfikuj rozmiar i krój czcionki, kolor tekstu i kolor tła.
• Wprowadzone zmiany zatwierdź przyciskiem Zachowaj.



Rys. 7. Okno kreatora tytułów

Ikona tytułu pojawi się w zasobniku przeznaczonym na elementy składowe filmu.

• Tą samą metodą utwórz tytuły kolejnych sekwencji filmu.

Teraz możesz zająć się łączeniem wszystkich elementów. W dolnej części okna programu znajdują się ścieżki, na których będziesz układać elementy w takiej kolejności, w jakiej mają się pojawiać w filmie. Standardowo program daje do dyspozycji pięć ścieżek. Aby zwiększyć ich liczbę, wystarczy kliknąć przycisk Dodaj ścieżkę.

Nad ścieżkami umieszczona jest oś czasu – ułatwi ci ona określenie czasu pokazywania poszczególnych elementów filmu.

• Z zasobnika z ikonami elementów filmu przeciągnij ikonę tytułu filmu na ścieżkę 1.



Rys. 8. Umieszczenie tytułu filmu na ścieżce 1

• Ustaw czas wyświetlania tytułu.
• Przeciągnij wskaźnik upływu czasu na szóstą sekundę na osi czasu.



Rys. 9. Ustalanie wskaźnika czasu na szóstej sekundzie filmu

• Rozciągnij ikonę umieszczoną na ścieżce tak, aby jej lewa krawędź pokrywała się z zerową sekundą, a prawa z szóstą. Takie ustawienie ułatwi ci wskaźnik upływu czasu.



Rys. 10. Rozciąganie ikony z tytułem do wskaźnika czasu

• Na ścieżce 2 ustaw tytuł pierwszej reprodukcji tak, aby zachodził na tytuł filmu umieszczony na ścieżce 1 – jak na zrzucie na stronie obok.



Rys. 11. Ustawianie względem siebie elementów składowych filmu

• Ustaw efekt przejścia między ścieżkami.
• Kliknij Przejścia.
• Z zasobnika z ikonami przejść przeciągnij wybraną ikonę na ścieżkę 2. Ustaw zakres przejścia tak, aby jego początek pokrywał się z początkiem tytułu umieszczonego na tej ścieżce, a koniec z końcem tytułu umieszczonego na ścieżce 1.



Rys. 12. Ustawianie przejścia między sekwencjami filmu

• W podobny sposób ustaw na ścieżce 3 pierwszą planszę z reprodukcją i ustaw efekt przejścia od jej tytułu do planszy.
• Na ścieżce 4 ustaw sekwencję wideo tej reprodukcji i ustaw efekt przejścia od planszy do sekwencji wideo.
• Dalej ustawiaj kolejno: tytuł planszy, efekt przejścia, planszę i sekwencję wideo.
• Na końcu filmu wstaw planszę z napisem końcowym.



Rys. 13. Rozmieszczenie sekwencji filmu na kolejnych ścieżkach

Aby sprawdzić efekty swojej pracy, w każdym momencie montażu można kliknąć ikonę Otwórz i skorzystać z możliwości podglądu tworzonego wideo.



Rys. 14. Uruchamianie podglądu wideo

ZAPISYWANIE PROJEKTU I FILMU

Gotowe dzieło można:

• zapisać jako edytowalny projekt – w menu Plik należy wówczas wybrać polecenie Zapisz projekt jako…, a następnie wskazać miejsce zapisu projektu, wprowadzić nazwę i kliknąć przycisk Zapisz;
• wyeksportować w postaci wideo – w menu Plik trzeba wybrać polecenie Eksport nagrań wideo, a następnie w oknie eksportu pliku kliknąć przycisk Eksport nagrań wideo (plik z filmem zostanie zapisany w tej lokalizacji, w której został zapisany projekt filmu).

W tej lekcji nie opisano wszystkich funkcji i możliwości programu OpenShot Video Editor. Jeśli spodobał ci się ten program i masz trochę czasu, poeksperymentuj z nim samodzielnie.

5.5 Nie taka martwa natura

DOWIESZ SIĘ, JAK

• tworzyć film na podstawie jednego obrazu statycznego,
• wykorzystywać funkcje programu PhotoFilmStrip, m.in. importować obrazy, stosować swobodny ruch kamery, płynnie zmieniać kierunek ruchu kamery.

Na tej lekcji poznasz edytor do tworzenia animowanego pokazu slajdów PhotoFilmStrip (czytaj: fotofilmstrip). Jego ważną zaletą jest możliwość dowolnej analizy statycznego obrazu za pomocą kamery. Właśnie tę zaletę programu wykorzystasz podczas wykonywania ćwiczenia na bieżącej lekcji. Stworzysz film na podstawie jednego obrazu i plansz z napisami.

PRACE WSTĘPNE

Na warsztat weźmiesz dzieło Pietera Claesza (czytaj: Pitera Klasza) – holenderskiego malarza z okresu baroku. Obraz przedstawia martwą naturę. Na stole stoją patera z homarem i misy z owocami oraz różne przedmioty użytkowe: dzban, kielich, książki i skrzypce. Dostępna w internecie reprodukcja występuje pod niemieckim tytułem Tafel mit Hummer, Silberkanne, großem Berkemeyer, Früchteschale, Violine und Büchern.

• Wpisz w wyszukiwarce tytuł obrazu i ustaw kryteria wyszukiwania takie jak na poniższym zrzucie.



Rys. 1. Wyszukiwanie obrazu

• Pobierz obraz o możliwie największych rozmiarach i zapisz go pod nazwą Oryginał w folderze przeznaczonym na elementy graficzne.
• Przygotuj w programie GIMP czołówkę filmu, tj. planszę o rozmiarach 1920 × 1080 pikseli i rozdzielczości 72 ppi z napisem rozmieszczonym w trzech wierszach. W pierwszym wierszu ustaw tytuł MARTWA NATURA, w drugim nazwisko autora – Pieter Claesz, a w trzecim datowanie – 1597–1660. Sformatuj tekst według własnego uznania.
• W podobny sposób przygotuj planszę z napisem końcowym, np. „Realizacja filmu w programie PhotoFilmStrip: [imię i nazwisko]”.
• Zapisz oba pliki z napisami w formacie BMP w folderze przeznaczonym na prace graficzne. Nazwij je odpowiednio start i koniec.

TWORZENIE NOWEGO PROJEKTU

Składniki filmu już masz. Teraz musisz zaimportować je do swojego projektu.

• Utwórz nowy projekt w programie PhotoFilmStrip – po otwarciu aplikacji kliknij ikonę Create new project (czytaj: kriejt niu prodżekt).



Rys. 2. Tworzenie nowego projektu

• W oknie Project properties (czytaj: prodżekt propertis) uzupełnij właściwości projektu – wpisz nazwę projektu MartwaNatura, wskaż folder zapisu projektu (folder przeznaczony na pliki wideo) i ustaw współczynnik proporcji na 16:9. Zatwierdź ustawienia przyciskiem OK.



Rys. 3. Wprowadzanie nazwy projektu i ustalanie współczynnika proporcji boków klatki tworzonego filmu

• Zaimportuj plansze z napisami i reprodukcję – kliknij ikonę Import Pictures (czytaj: import pikczers), a następnie w oknie Import Images (czytaj: import imidżys) zaznacz plansze oraz reprodukcję i kliknij przycisk Otwórz.



Rys. 4. Importowanie plansz i obrazów

• Importuj reprodukcję jeszcze trzykrotnie – użyj ikony na pasku narzędzi.



Rys. 5. Ponowne importowanie reprodukcji

• Uporządkuj obrazy na taśmie filmowej u dołu strony – przeciągnij je tak, aby plansza startowa znalazła się na początku, a końcowa na końcu taśmy.

PRACA NA PLANIE FILMOWYM

Czas zająć się ożywieniem martwej natury. Zacznij od czołówki filmu, czyli animacji napisu początkowego.

• Zaznacz na taśmie planszę z napisem początkowym.

Nad taśmą znajdują się dwa okienka z aktywną planszą – w lewym pokazany jest fragment, od którego rozpocznie się animacja, a w prawym – obszar, na którym animacja się zakończy. Ustawienia te można zmieniać według własnego pomysłu.

• Zmodyfikuj początek i koniec animacji tak, aby uzyskać efekt płynnego powiększania planszy – w lewym okienku rozciągnij zaznaczenie tak, aby obejmowało całą planszę, w prawym okienku zmniejsz je tak, by mieścił się w nim tylko napis.



Rys. 6. Ustawienia pozwalające uzyskać efekt przybliżania napisu przez obiektyw kamery

• W pozycji Process określ pozostałe parametry animacji – tak jak na zrzucie poniżej.



Rys. 7. Ustalanie parametrów animacji

• Przejdź do następnej pozycji na taśmie, ustaw czas trwania animacji na 8 s i zaznacz brak przejścia.
• Ustal możliwie największy obszar początkowy animacji, a obszar końcowy zawęź do talerza z homarem. Aby precyzyjnie określić położenie zaznaczania i jego rozmiary, kliknij ikonę Adjust motion manual (czytaj: adżast mołszyn manjual), a następnie w oknie Motion positions (czytaj: mołszyn poziszyn) wpisz ustawienia dotyczące pozycji startowej i końcowej animacji – tak jak na zrzucie poniżej.



Rys. 8. Precyzyjne ustawianie położenia zaznaczenia

• Przechodź do kolejnych pozycji na taśmie i określaj dla nich parametry ruchu. W odniesieniu do obrazów z martwą naturą ustalaj czas na 8 s bez przejść. Dla ostatniego obrazu martwej natury ustal przejście w postaci przenikania. W przypadku napisu końcowego ustal czas animacji na 6 s bez przejścia.
• Animacje poszczególnych obrazów ustaw zgodnie ze schematycznym scenariuszem przedstawionym poniżej. Przy określaniu położenia i rozmiaru obszaru początkowego animacji każdego kolejnego obrazu pamiętaj, że muszą mieć one takie wartości jak wartości końcowe obrazu poprzedniego. Wykorzystaj narzędzie Adjust motion manual.



Rys. 9. Schematyczny scenariusz filmu

ZAPISYWANIE PROJEKTU I FILMU

Jeśli chcesz mieć możliwość wprowadzania poprawek – a może się okazać, że jest potrzebna jakaś zmiana – zapisz projekt filmu. Jeśli zapiszesz tylko film, nie będziesz mieć szansy na jakiekolwiek jego modyfikacje.

• W menu File (czytaj: fajl) wybierz polecenie Save project (czytaj: sejw prodżekt).

W folderze wskazanym podczas tworzenia nowego projektu program utworzy folder o nazwie MartwaNatura, a w nim zapisze plik projektu o nazwie MartwaNatura.pfs.

• Na pasku narzędzi kliknij ikonę Render filmstrip, a następnie w oknie Render filmstrip w polu Format wybierz pozycję x264/AAC (MP4), Resolution (czytaj: rezoluszyn), ustaw na FULL-HD (1920x1080) i kliknij przycisk Start.



Rys. 10. Ustalanie parametrów zapisywanego filmu

Pojawi się okno Job queue (czytaj: dżob kju) z paskiem postępu zapisu filmu. Kiedy pod paskiem postępu wyświetli się komunikat Done (czytaj: dan), można zamknąć okno i program. Film jest gotowy. Możesz obejrzeć swoje dzieło. Jeśli uznasz, że są konieczne poprawki, otwórz projekt, popraw mankamenty i ponownie zapisz projekt oraz film.

ZADANIE

1. Wyszukaj w internecie trzy (możliwie dużych rozmiarów) obrazy Józefa Chełmońskiego, na których namalowane są konie, i zapisz reprodukcje w folderze na obrazy. Wykonaj z tych materiałów trzy filmy w programie PhotoFilmStrip – każdy powinien trwać 20–30 s. Tym razem nie dodawaj plansz z napisami. Nie stosuj też żadnych dodatkowych efektów. Zapisz projekty i filmy w folderze przeznaczonym na filmy. Wykorzystasz je podczas następnej lekcji.